Flamenco palos: τι να ακούσετε

Τι είναι ένα πάλο

Τα πάλος, που παλαιότερα ονομάζονταν cantes, είναι στυλ του φλαμένκο, ταξινομημένα κατά ρυθμικό σχήμα, τρόπο, ακολουθία συγχορδιών, μορφή στροφής και γεωγραφική καταγωγή, σύμφωνα με τη Wikipedia. Μετρά πάνω από 50 από αυτά. Μερικά τραγουδιούνται χωρίς συνοδεία, άλλα με κιθάρα· μερικά χορεύονται, άλλα όχι. Παραδοσιακά χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: τα πιο σοβαρά, cante jondo, τις ελαφρύτερες μορφές που ονομάζονται cante chico, και μια ενδιάμεση ομάδα. Μια παράσταση συνδέει πολλά πάλος μαζί, έτσι μια βραδιά είναι μια σύντομη περιήγηση παρά ένα μόνο κομμάτι.

Σολεά

Η σολεά, ή soleares, είναι ένα από τα πιο βασικά πάλος, σύμφωνα με τη Wikipedia, που γεννήθηκε πιθανώς ανάμεσα σε οικογένειες Calé Ρομά στο Κάδιθ ή τη Σεβίλλη. Συνήθως συνοδεύεται από μία κιθάρα, και οι στίχοι της είναι γενικά σοβαροί, σε αρμονία με μια επίσημη ατμόσφαιρα. Κινείται σε κύκλο δώδεκα χτύπων. Η Wikipedia απαριθμεί παραδοσιακά περιφερειακά στυλ, συμπεριλαμβανομένου ενός από την Κόρδοβα, τις Soleares de Onofre, που αποδίδονται σε έναν τραγουδιστή ονόματι Onofre. Αν μια παράσταση αισθάνεται βαριά και αργά καίγεται, πιθανότατα είναι μια σολεά.

Αλεγρίας

Το όνομα σημαίνει χαρές, και το πάλο ξεκίνησε στο Κάδιθ. Κινείται σε κύκλο δώδεκα χτύπων και συνήθως παίζεται ζωηρά, με τις πιο ζωηρές ταχύτητες να επιλέγονται για χορό, σύμφωνα με τη Wikipedia. Ανήκει στο cante chico, την ελαφρύτερη ομάδα. Ένας παραδοσιακός χορός στις αλεγρίας πρέπει να περιέχει μια salida (είσοδο), μια paseo (βόλτα), μια silencio, μια castellana, μια zapateado και μια μπουλερίες, οπότε προσέξτε τη ήσυχη στιγμή στη μέση και την έκρηξη της δουλειάς των ποδιών πριν το τέλος.

Μπουλερίες

Οι μπουλερίες είναι ένα γρήγορο πάλο δώδεκα χτύπων. Η Wikipedia το ανάγει στον 19ο αιώνα στη Χερέθ και στην κοινότητα Calé Ρομά, όπου αρχικά χρησίμευε ως εύθυμη καταληκτική ενότητα για σολεά ή αλεγρίας, και το χαρακτηρίζει ως μία από τις πιο δημοφιλείς και δραματικές μορφές, που συχνά τελειώνει μια φλαμένκο συγκέντρωση. Επιτρέπει τον περισσότερο χώρο για αυτοσχεδιασμό. Αν η αίθουσα σηκωθεί, τα παλαμάκια επιταχύνουν και τα πόδια του χορευτή αρχίζουν να κροταλίζουν, πιθανότατα το ακούτε. Συχνά είναι ο τρόπος που κλείνει μια βραδιά.

Σεγιρίγιας και τάνγος

Οι σεγιρίγιας ανήκουν στην οικογένεια του βαθύ τραγουδιού cante jondo. Η Wikipedia το κατατάσσει ανάμεσα στα πιο σημαντικά στυλ του φλαμένκο, με στίχους για τραγικά θέματα όπως η φυλακή και το πένθος. Οι τάνγος είναι πιο ζωηροί. Στο φλαμένκο είναι μια ξεχωριστή ανδαλουσιανή μορφή, και η Wikipedia αναφέρει ότι το Instituto Andaluz del Flamenco αποκλείει οποιαδήποτε άμεση σχέση με το αργεντίνικο τάνγκο. Και τα δύο ονόματα εμφανίζονται σε προγράμματα· το αν θα εμφανιστεί κάποιο σε μια δεδομένη βραδιά είναι απόφαση των καλλιτεχνών.

Compás, παλάμες και duende

Το compás είναι το επαναλαμβανόμενο ρυθμικό πλαίσιο ενός palo, και χωρίς κιθάρα πρόχειρη μπορεί να κρατηθεί με palmas, παλαμάκια. Η Wikipedia αναφέρει ότι ο δωδεκάσημος κύκλος είναι ο πιο συνηθισμένος στο flamenco, με τους τονισμούς να πέφτουν διαφορετικά σε κάθε palo. Το duende είναι δυσκολότερο να προσδιοριστεί· η Wikipedia παραθέτει τον Lorca, ο οποίος υποστήριζε ότι δεν υπάρχει χάρτης ούτε άσκηση για να το βρεις. Δεν χρειάζεται να μετράς χτύπους για να απολαύσεις μια παράσταση, αλλά το να γνωρίζεις ότι τα παλαμάκια κρατούν τον ρυθμό σε βοηθά να ακούσεις. Ο οδηγός εισιτηρίων καλύπτει την πρακτική πλευρά.

Διαβάστε στη συνέχεια: Παράσταση φλαμένκο στην Κόρδοβα: εισιτήρια